راستش من معمولا شعرهام رو تو وبلاگم نمی گذارم...ولی این دفعه تصمیم گرفتم این کارو بکنم!!قضاوت با خودتون...
صبح که شد نسیمو دیدم روی شونه هاش پریدم
منــو برد به لحظه ای که پر پروانه می چیدم
یه غزل خوندم دوباره: "فصل عشق فصل بهاره"
شاپرک خندید و غرید: این دفعه فایده نداره
نخون از فصل قشنگی نگو از عشق و یه رنگی
دیگه بسه"با تو بودن" می شکنه خوابای رنگی
هی نگو دنیا چه خوبه غم دیگه رو به غروبه
یا نگو آبی چشمات مثل دریای جنوبه...
با بهونه ناله کردن از زمونه شکوه کردن
گفتم از کجا بخونم وقتی از من گله کردن
من مثل پرنده بودم که تو ابرا پر کشیدم
مهر ومهراوه نوشتم تو ترانه عشقو دیدم
همه گفتند: بی خیالش شاپرک شکسته بالش
وسط این همه قحطی تو می گی عشقو بیارش!
بابا عاشقی کدومه؟ سر کوچه است یا رو بومه؟
حرف ما حرف خیانت تو می گی دروغ حرومه!
تو می گی عشق و صداقت ما می گیم جرم و جنایت
تو که از خدا نوشتی ما نوشتیم به سلامت
پاشو واکن اون چشاتو یا ببند دیگه لباتو
نخون این کتاب خونده پاره کن تو دفتراتو
قلم و بشکن و بردار توشه از لحظه ی دیدار
که دیگه رفت تا قیامت دل و دلداگی و یار
صبح که شد نسیمو دیدم پرده ها در هم کشیدم
من نشستم تک وتنها دیگه عاشقی ندیدم!
من معمولا از این جور حرفا تو وبلاگم نمی زنم...اما این دفعه تصمیم گرفتم این کارو بکنم.قضاوت با خودتون...!!
